एकंदरीत सांगायचे तर !

एकंदरीत सांगायचे तर...मित्रा तुझा विकास तूच कर
रात्रंदिन कष्ट कर .. टॅक्स भरून तुझे देशप्रेम सिद्ध कर
समस्या झाल्या ढीगभर..तेव्हा महागाईचा स्वीकार कर
राजकारण्यांनी हागलेले सुद्धा ....ताठ मानेने साफ कर
घोटाळ्यांनी झालेले नुकसान ...मोठ्या मनाने माफ कर
शहीद सैनिकांची आठवण ठेवून ..तू ही थोडा त्याग कर
स्विसबँक विसरून जा ..लक्षात ठेव देशाचा विकास दर
करोडो लोकांचा विचार करून ..महागाईकडे दुर्लक्ष कर

...तुषार नातू !

मनाची फोलपटे !

विचारांचा सुनामी चकवा ..मनाला अविरत थकवा
उसळत्या सागरात नाखवा ....वाचेल कसा दाखवा
मनाचे नेहमीचे काटेरी रंग...हृदयात जसा निवडुंग
अधांतरी भावनांचा संग ..जसा पिसाळलेला भुजंग
नाठाळ चंचल चपळ पोर ....सततचा जीवाला घोर
अमावास्येला घरात चोर .. जसे रस्ता चुकलेले ढोर

..तुषार नातू !

कोंडवाडा !

तुझा जन्म ..तुझा मृत्यू ..तुझ्या हाती नाही
तुला आई बाबा निवडण्याचा. अधिकार नाही
तुझे रंगरूप कसे असेल ..ठरवता येणार नाही
अनिश्चित घटनांवर.. कवडीचे नियंत्रण नाही
अपघात , नैसर्गिक आपदा .आवाक्यात नाही
पुढचा श्वास घेशील का ..याची शाश्वती नाही

मी ..माझे..मला हा तुझा खटाटोप व्यर्थ आहे
नियती नावाचा राक्षस सदाचाच टपलेला आहे
श्रद्धेचा अनाकलनीय मार्ग .चोखाळायचा आहे
कर्म फलाचा सिद्धांत तुला सांभाळायचा आहे
विचारांना दिशा देण्याचा ..अधिकार तुला आहे
भावनांचे गणित तुझे तुलाच सोडवायचे आहे

..तुषार नातू !

तू कधी आरक्षण मागू नकोस !

बेटा ..काही फरक पडणार नाही
तू उगाचच असा बिथरू नकोस
शुद्ध गुणवत्तेला पर्याय नसतो
सत्य तू कधीच विसरू नकोस
कुबड्यांची स्वप्ने पाहू नकोस
राजकारणाला बळी पडू नकोस

तू कधी आरक्षण मागू नकोस

तू आरक्षित आहे मानव म्हणून
सर्व इतर प्राण्यात श्रेष्ठ म्हणून
बुद्धी , हातपाय हे वरदान म्हणून
विवेक तुझा कधी गमावू नकोस
नोकरीचीही चिंता तू करू नकोस
हिरा आहेस खाणीत लपू नकोस

तू कधी आरक्षण मागू नकोस

तुलना करून निराश होऊ नकोस
अन्याय म्हणूनही बोंबलू नकोस
भविष्याच्या चिंतेने कोकलू नको
श्रम , प्रामाणिकता सोडू नकोस
चिकाटी .,सातत्य त्यागू नकोस
समतेचा पाणउतारा करू नकोस

तू कधी आरक्षण मागू नकोस !

..तुषार नातू !

चित्त दुष्काळी !

अविरत कोसळणारा पाऊस..तरीही मनाची तलखी कायम
सर्वांगी चिंब भिजून ओलेता . तरीही मी अंतरी कोरडलेला
शुष्क जमीन गंधाळूनही ..माझ्या मनातला वैशाख धुरळा
हिरवी पालवी न्हाऊन टवटवीत ...मीच मलूल कोमेजलेला
श्रावणाचे शुभशकून जागोजागी..चित्तच नेहमीचे दुष्काळी

...तुषार नातू !

आठवणींचा गाव !

वाटले होते कालौघात बुडेल
तिच्या आठवणींचा रम्य गाव

पुसले जाईल अगदी नक्की
माझ्या श्वासावरचे तिचे नाव

मग झोपेन मी शांत निवांत
विसरून जाईन.. हरलेला डाव

तुला कसे जमले मला सांग
कसे खोडलेस तू सुगंधी घाव

...तुषार नातू !

बेवफा हो ' आप ' !

कितने जल्दी बेवफा बन गये ' आप '

दिल्लीवालो को धोका देकर
वफाँ कि मिसांल बनना चाहते हो ' आप '

इमानदारीकी राजनीती का वास्ता
लेकीन झुठ पर झुठ बोले जा रहे हो ' आप '

हवा में अफवाहों के तीर चलाकर
बारबार निशाना बदलकर गुमराह हो रहे है ' आप '

खुद के खेमेंमें में बगावत की बु है
और दुसरों के फंटे में पैर फंसाकर नाच रहे है ' आप '

जिस गंदगी को साफ करने निकल पडे थे
उसी गंदगी का हिस्सा बनकर उसी में खुश पडे है ' आप '

सत्ता के लालच का एक अच्छा नमुना बनकर
हमेशा के लिये किचड में खेलेंगे होली जनता के साथ ' आप "

..तुषार नातू !