अस्मितेची रेसिपी !

पूर्वजांच्या ऐतिहासिक पराक्रमाचे गोडवे 
जातीतल्या थोर पुरुषांचे ...असाधारण कर्तुत्व 
भाषा ..धर्म ..परंपरा....संस्कृतीचा.. गरम मसाला 
सापेक्ष इतिहास ..सोयीस्कर भूगोल . जातीच्या लोकसंख्येचे गणित 
समृद्धी ..प्रगती ..कौटुंबिक कल्याण ..सामाजिक कार्य या इच्छांची फोडणी 
अशी सर्व जय्यत तयारी करून मी माझी ' अस्मिता ' चांगलीच मुरवत ठेवलीय 
माझ्या नाकर्तेपणाला लपवून ..अस्मितेचा ढोल बडवून ..बेंबीच्या देठापासून बोंबा मारल्या 
आणि मग प्रत्येक वेळी ..प्रत्येक प्रश्न ' अस्मितेचा ' केला की विजयश्री ...विरोधक गप्पच !!!

तुषार नातू ..!

बाळा !

बाळा..अरे काल प्रथमच जाणवले 
तू आता मोठा झाला आहेस 
तुझ्या इच्छांसाठी आग्रही 
हट्टी ..आणि बेदरकार 
इतका जास्त की
डोळ्याला डोळा 
भिडवणारा !

अगदी परवा परवा पर्यंत तर तू
अंधारालाही घाबरत होतास
आईचा पदर तुझी ढाल
बाबांचे नाव तलवार
विसरला की काय
तुझ्या धैर्याचे
अखंड स्त्रोत

दोन पायावर उभा राहताना तोल
सावरण्यासाठीची तुझी धडपड
आणि आधारासाठी तू पुढे
केलेले ते असहाय हात
मी कसा विसरू सांग
आधार दिल्यावरचे
तुझे कृतज्ञ डोळे

जन्मानंतर तुला हाती घेताना
अनुभवलेले रोमांचक क्षण
विसरणे मला शक्य नाही
सारे आभाळ पेलण्याची
ताकद मिळाली होती
मला तुझ्या त्या
रेशीम स्पर्शाने

तुझ्या आईच्या डोळ्यातले
सार्थकतेचे भाव साठवून
ठेवलेत मी हृदयात
म्हणूनच तिच्याही
मायेला तू जेव्हा
ओलीस ठेवले
मी विदीर्ण !

एक नक्की कर तू जमले तर
तू जेव्हा बाप होशील तेव्हा
तुझ्या बाळाला हाती घेवू
नकोस तू अजिबातच
नाहीतर तू देखील
असाच घायाळ
होशील कधी !

.....तुषार नातू !

मनाचे रहस्य !

कधी वाटले मला समजले मनाचे सर्व रहस्य 
मनासारखे घडते तेव्हा ओठी उमलते हास्य 
मनाविरुद्ध झाले की बोचतात असंख्य काटे 
प्रत्येक गोष्टीला फुटत जातात अगणित फाटे 

मनाचा मागोवा घ्या नेटका सदोदित निरंतर 
कमी होईल तेव्हा दोन मनातील वाढते अंतर
भावना मनातल्या ..बसावे निवांत निरखत
शिवता येईल मनाला एक अभेद्य चिलखत

मन कधी स्वार्थी .कपटी ..घायाळ ..वैरागी
लाचार लोचट भोगी... कधी निर्मळ त्यागी
मनाच्या सुप्त छटा मनालाच करती सुन्न
मन सगळीकडे सारखेच माणसे जरी भिन्न

मनाला शांत ठेवा भावना जरी खूप अनावर
विचारांचा हल्ला होईल तरी रहा भानावर
मन बंडही करेल जेव्हा अंकुश लागेल त्यावर
मनाच्या मुसक्या बांधून राज्य करा मनावर

....तुषार नातू !

त्याचे नी माझे !

त्याचे आणि माझे वैर तसे जुने 
तो उर्मट तिरसट विक्षिप्त
मी लाघवी पेमळ स्नेहाचे गाणे 
तो अहंकारी भोगात लिप्त 

माझे मवाळ विश्वशांतीचे तराणे 
तो प्रेम दये पासून अलिप्त 
माझ्या मनी सदा करुणेचे बहरणे 
खुन्नस इर्षा .त्याचे आप्त

माझ्यातच दडलेले त्याचे गाऱ्हाणे
युध्द आमचे आहे नेमस्त
जिंकणार तोच असे त्याचे म्हणणे
त्याला हरवणे क्रमप्राप्त

...तुषार नातू !

स्वातंत्र्य ????????

बाळ तर निसर्गत: मुक्तच जन्माला आलेले 
जन्मताच जातीचे धर्माचे बंधन मिळाले 
भगवा हिरवा निळा पांढरा रंगात रंगले 
देश..भाषा..प्रदेशाचे ..अलंकार चढले 
लंगोटी बांधून सुसंस्कृत केले गेले 
नात्यांच्या बंधनात बाळ सापडले 
शाळाकॉलेजात त्याला जखडले 
करियरसाठीच पुढे ढकलले
बाळ जवाबदार बनले

कायद्याच्या चौकटीत त्याला पक्के बसवले
लग्नाच्या बेडीत वाजतगाजत अडकवले
पोराबाळांच्या गराड्यात खुशीत बसले
घड्याळ्याच्या काट्यावरच चालले
केस पांढरे झाले टक्कल पडले
काठीच्या आधाराला अडले
औषधांच्या बळाने तगले
श्वासांचे बंधन तुटले
बाळ मुक्त झाले

तुषार नातू ( १५ ऑगस्ट २०१४ )

देवाची इच्छा !

काय कसे काय चाललेय ? ..या त्याच्या प्रश्नावर
मी तोंड भरून हसलो ..म्हणालो सगळे काही ठीक
चाललेय ...छानच चाललेय की ....देवाच्या कृपेने
माझ्या उत्तरावर तो वैतागला ..मग किंचाळला
यात देवाची कृपा कसली आलीय डोंबलाची मुर्खा
पुढेही बरेच काही बोलला ..करवादला..थयथयला

अरे तू शिक्षण घेतलेस ..तू अपार कष्ट करतोस
स्वताची. परिवाराची जवाबदारी घेतोस खांद्यावर .
पैसे कमावतोस .वस्तू खरेदी करतोस ..फिरतोस
देवाला रे कशाला मध्ये आणतोस ? तुम्ही लोक
म्हणजे कोडेच आहात ....फालतू तत्वज्ञान आहे
तुमचे देव बीव सब झूठ. ..सायन्स आहे सगळे

मी जरा बुचकळ्यात पडलो .चमकत्या डोळ्यांनी
धारधार प्रश्नार्थक चेहऱ्याने .विजयी अविर्भावात
तो मला निरखत राहिला .मग कुत्सितसा हसला
मी म्हणालो ..अरे माझा श्वास आत्ता सुरु आहे
माझे डोके ठिकाणावर आहे ..शरीराच्या क्रियाही
सुरळीत सुरु आहेत ..यात माझे कोणते क्रेडीट ?

रोज अपघाताने ..हार्ट अॅटॅकने ..पूर ..भूकंपाने
नकोशा आजाराने ...अनेक अकस्मात मरतात
आज मी जिवंत आहे ..आपण दोघेही बोलतोय
यात कोणते सायन्स आहे ..शोध लागलाय का
आपण का जिवंत आहोत याचा ...श्वास ठीक
का चाललय याचा ? जेव्हा अकस्मात मृत्यूचे
कोडे उलगडेल तेव्हा. म्हणीन हे सायन्स आहे

तो जरा विचारात पडल्यासारखा..मग म्हणाला
तुम्ही अंधश्रद्धाळू लोक ऐकणार नाहीत कुणाचे
आपल्या बुद्धीवरचा पडदा काढा .जरा डोळसपणे
विचार करा .. फेकून द्या हे देवाचे जड जोखड
जगा मुक्त ...स्वच्छंद ...श्रेष्ठ मानव आहात
हे का विसरता आहात .. तो क्रांतीच्या गप्पात

मी स्तब्ध ..निश्चल ...निर्धारी तरीही विचारी
शेवटी तो मला बाय म्हणाला ....निघून गेला
बराच वेळ तो गेल्या दिशेला मी पाहत राहिलो
दुसऱ्या दिवशी समजले त्याला अपघात झाला
मागून येणाऱ्या वाहनाची धडक बसून तो गेला
जीवन -मृत्यू कोणाला चुकला ..देवाची इच्छा !

..तुषार नातू !

मध्यमवर्गीय !

" शेवटी आपण पडलो मध्यमवर्गीय "
या वाक्याने शेवट करत नेहमीच
आम्ही स्वतःला जखडून ठेवत आलो
कितीही संताप झाला तरी फक्त
आपसातच तावातावाने भांडलो
एकमेकातच रमलो भेद जपत

प्रत्येक ठिकाणी माघार घेत आम्ही
नकळत प्रोत्साहन दिले गुंडगिरीला
सहनशीलतेने घडवले भ्रष्ट नेते
आमच्या पोरीबाळीना छेडणाऱ्यांना
हात जोडून विनंती केली नंतर मग
आनंदलो आमच्या मुसद्देगिरीवर

सरकारी वर्दीला सर्वदा घाबरलो
कोर्टाच्या पायरीपाशीच थबकलो
प्रसंगी नोट पुढे करून लाचारीने
पोसत राहिलो सर्व लाचखोरांना
अहो हल्ली असे चालतेच म्हणत
नैतिकतेची व्याप्ती वाढवत

वेगवेगळ्या गटात विभागलो गेलो
राजकारण्यांना तर दबूनच राहिलो
खोटी अस्मिता जपत घरात उद्रेकलो
चर्चा , समिती , चौकशीच्या घोळात
बौद्धिक मैथुनात रमलो , विसंबून
राहिलो परमेश्वराच्या न्यायावर

..तुषार नातू !